Opstart van het schooljaar

Starten in het onderwijs na de zomervakantie is geen sinecure.

Je gaat van een relaxt "cocktail in de hangmat" vibe naar tempo Max Verstappen. De omschakeling is groot. Zeer groot. Aan het einde van dag twee is het vakantiegevoel weg en sta je vol adrenaline met vermoeide ogen verward te kijken bij de auto.

Herfstvakantie. Nog 6 weken...

Bij het ontbijt ontmoet je je favoriete collega's met een brede lach en welkoms knuffel.

De gedoog collega's krijgen een "aaah,... jij bent er ook weer... uhm, nou... hoi!"

Natuurlijk ben je opgelucht dat iedereen er weer is. Al was het maar vanwege het feit dat er geen lessen uitvallen en interne vervanging nodig is. Externe vervanging is namelijk een utopie. 

Echter, voordat je aan schooldag 1 begint moet 's ochtends na het douchen een keuze worden gemaakt. Wordt het de gedegen oma-, opa onderbroek, een hipster of string?

Kies je voor een stevig fundament waar je op kunt vertrouwen, dat gezag uitstraalt en je niet afleidt? Ga je voor de gulden middenweg, een compromis met iets minder stof dat bij jouw visie en laverende aanpak binnen het onderwijs past? Of ga je voor het kekke flosdraadje dat je sexy zelfvertrouwen geeft en je out of the box laat denken?

Pensioen snuffelaars maakt het niets uit. Die ruiken vrijheid en komen zonder onderbroek. Zij starten in hun blote kont en hebben alles al gezien en beleefd. Meewarrig kijken ze naar de jongere generatie die voor de tigste keer het uitgevonden, herkauwde en uitgespuugde wiel naar de laatste versie moet liften. In hippe termen wordt het nieuwe beleid gepresenteerd. De oudere collega's herkennen hierin hun versie uit de jaren tachtig.

Niets staat stugger stil in zijn ontwikkeling dan onderwijs innovatie.

Nou zult u zich misschien afvragen wat een onderbroek keuze en inherente gemoedstoestand te maken heeft met de start in het onderwijs?

Ik vertel het u.

Als leerkracht moet je "in je kracht staan" (mag ik een spuugzakje alstublieft?").

Alleen lesgeven schijnt een peulenschilletje te zijn en is niet meer afdoende.

Een kudde hormonale pubers rustig, gemotiveerd en aandachtig bij de les houden, waarbij tussen neus en lippen door de rollen van gastheer, presentator, didacticus, pedagoog en afsluiter uitgevoerd dienen te worden, doen we immers fluitend met twee vingers in de neus. Het intensief begeleiden van leerlingen, zodat ze een kansrijke toekomst tegemoet gaan is een vanzelfsprekendheid.

We zijn namelijk uitmuntend excellent of niet geschikt.

Dus krijgen we extra taken zoals bijvoorbeeld: mentor, vakgroepvoorzitter, zorg coördinator, sectieleider, stage begeleider, lid van het examen comité, surveillant, achterwacht, faalangsttrainer, leerjaar coördinator, remedial teacher, intern begeleider, beleidsmaker, leerlingbegeleider, decaan, activiteiten regelaar, maatwerktraject coördinator, warme overdracht begeleider, dyscalculie en dyslexie expert, public relations vrouw, veiligheidscoördinator enzovoorts. 

O wacht. U begrijpt mij verkeerd. Het is niet simpelweg één taak erbij. Denk meervoudig... taken.

Iedere taak heeft een A-4 aan werkzaamheden, waarvoor je logischerwijs de helft van het benodigd aantal uren toebedeeld krijgt. Per slot van rekening hebben wij ook het weekend waarin we in dienst kunnen staan van het hoger doel. 

Natuurlijk wordt er door leerkrachten gemopperd en geprotesteerd.

Natuurlijk is de werkdruk hoog. Maar we gaan door!

We moeten wel. We hebben dit beroep bewust gekozen en doen het met hart en ziel. (Nou ja, de meeste dan.)

We willen graag. De behaalde successen door een leerling maken ons trots en zijn onze zonnestraaltjes gedurende de dag. 

Een leerling van struikelende, pukkelige brugpieper naar gediplomeerd semi  adolescent te brengen is sjiek. Punt. Klaar!

Wij als team staan namelijk voor, naast en achter de leerling!

Geen dank. Graag gedaan.

Kusje op 't voorhoofd



P.S.

Kerstkado tip 1 voor de directie: een cargo afritsbare werkbroek. Bij multi tasken, multi taken en multi competenties hoort namelijk een multi tool outfit.

Kerstkado tip 2: een snelzeiker. Scheelt weer tien seconden. Hebben we tijdens de pauze in ieder geval  tijd om het plastic dekseltje van de yoghurt af te likken.