Gedichten
Onderstaand alle verschenen gedichten

De bakker bakte zoete broodjes met veel geflirt en vleierij hij sjanste zo doodgewoontjes met suiker, gist of glutenvrij De oude taart was heel jaloers en hield haar cupcakes fier omhoog ze kweelde ‘och, mon amour’ toen de bakker haar opnieuw bedroog Hij stoeide met de tompoes kietelde de croissant heel fijntjes vergreep zich aan een appelflap verlekkerde zich aan haar rozijntjes Het worstenbroodje was heel nuchter aanschouwde het spel, zonder gevaar hij zwol op, knisperde en zuchtte “ik was erbij en cake ernaar”

Als stilte geluid overheerst Vogels voorbij gaan aan hun vlucht De vloed het strand veroverd En de aarde stilstaat in het moment De tijd bestaat uit hier en nu Ben jij door afwezigheid dichtbij Dichterbij dan de wind in mijn haren Dichterbij dan de geur van de wolken Voelbaar zonder tast Ben jij in mij In mijn woordeloze gedachten In mijn diepste zijn…

In een tijd waarin de wereld stil staat het leven zonder elkaar door gaat waarin iedereen opgesloten binnen de lente niet opmerkt, die lieflijke vlinder het moois dat buiten straalt 't zonnetje dat het winterstof van de natuur haalt Waar rust en ruimte mist voor bezinning van wat ooit was en weer komen gaat misschien dat de mensheid zich ooit opnieuw laat doordringen en de 'had ik maars' niet alleen uit goede voornemens bestaat Er komt een tijd van 'zen', bewustwording, zien en notie een tijd van stilte, vergiffenis waarbij in 't oog van alle commotie het licht zich verheft, vanuit duisternis waarbij we zonder elkaar, met elkaar verweven teruggaan naar de kern, en onze harten spreken Vanwaar uit niets, iets komt tot bloei zoals een knopje tot een nieuwe bloesem groeit als dit voorbij is, weet ik het zeker staan we stil bij jouw pracht en praal word je met nieuwe ogen vol ontzag bekeken en is al het andere scheissegal!

"Ik heb ook een stem!" zei hij ad rem en zag zijn nederlaag beginnen verbaal biologisch verzwakt maar volleerd maniak dacht hij door ego te winnen Het mannelijk censuur, een eeuwig kwetsuur is een lang, lang leven beschoren genetisch beperkt door 't huwelijk gebrandmerkt was hij al op voorhand verloren Tot hij haar vond, de volmaakte mond met roze lippen, muisjes stil hij blies gebakken lucht het ventiel erop met een zucht "en nou geen gezeur over die morning after pil!"

wat doe je als twijfel heerst als hij beweert van jou te houden onzekerheid klauwt met grote klauwen blijf je trouw aan wat ooit was zoek je uit alle macht naar houvast verbijt je hete tranen vervangen door een wankele lach wat doe je als twijfel heerst je voelt en weet dat het te laat is toch zoekt naar betekenis naar de snik die er niet is die niet meer zal komen die hij niet aan jou zal tonen verder dan verloren dromen is hij in de toekomst zonder jou...

voor de eenzame dwaler is geen pad onbemind zoekend in gedachten waar geluk het kruispunt vindt als de echo weerkaatst van 't hart naar de ziel worden klanken gevonden omklemt grotesk, heel fragiel met de kringen in het water reikt de brug de overkant vindt de dwaler zichzelf terug totdat hij weer in drijfzand strandt...