De Duitse slaapkamer

Eindelijk is het zo ver. "Das Schlafzimmer" wordt vandaag geleverd. Een paar maanden geleden gekocht in Duitsland, dus spreken de monteurs nur Deutsch. 
Engels is dan wel de universele taal, Duitsers spreken dit zelden. Nu is Duitsland bijna negen keer zo groot als Nederland, dus enige taalarrogantie is geoorloofd.

Daarbij leert der Jugend geen Engels door de nagesynchroniseerde tv programma's. Ieder zoetgevooisd stemgeluid van een internationale acteur wordt grondig en vakkundig om zeep geholpen door Duitse stem acteurs of te wel Synchronsprecher. Waarbij de klankkleur verder van het origineel af staat dan Milli Vanilli. Ooit Bud Spencer en Terence Hill in het Duits gehoord? Of Darth Vaders "Luuk, ich bin dein Vater?!"

Als ik de voordeur open, ruik ik een van de mannen, voordat ik hem zie. Het beroep monteur schijnt hand in hand te gaan met een sigaretten aura en geelachtig uiterlijk. 
De afbrokkelende gezichtshuid oogt als het gebarsten patroon van een droge woestijn bedding. Ik noem hem "Sahara man." De andere doop ik om tot "Rossige Joep."

Terwijl Rossige Joep de vrachtauto uitlaadt, staat Sahara man in mijn slaapkamer. Vandaag moet "in bar bezahlt" worden, zegt hij. Een ongelukkige uitdrukking gezien de ruimte waarin we ons begeven, maar goed. Er is nog niet eens een nachtkastje om het geld op te leggen. Ik leg uit dat ik wel ein bisschen Duits brabbel, maar dat ik er altijd even "in moet komen." Door het hoog Ikea gehalte van de meubels acht ik het onwaarschijnlijk dat daar voldoende tijd voor is.

Op zich valt mijn kennis wel mee hoor. Ich spreche gut genug Deutsch om mich retten zu können...   

Vrij vertaald; ik spreek net zo vloeiend Duits als een krolse kat Hongaars.

Overigens weet ik wel dat de vierde naamval bij een persoonlijk voornaamwoord voorkomt bij een voorzetsel en/of een lijdend voorwerp. Maar wat heb ik daar nu aan?

Kaum binnen vraag ik of ze "eine tasche Kaffee" lusten? "Ja sicher!"reageren de mannen enthousiast, terwijl ze het plastic en karton van de onderdelen aftrekken. Terwijl ik naar beneden loop hoor ik een boor gieren, wat geklop en geschuif. Het tempo is hoog. Als ik tien minuten later weer de trap op loop is de kast al gemonteerd. 
Ik vraag lachend of het à la Ikea is? 
Sahara man kijkt mij droogjes aan. Tja, hij kan ook niet anders de Duitse lieverd. "Oh nein" zegt hij serieus. Dit is toch echt betere kwaliteit. Als ik echter de achterkant van de kledingkast nonchalant aanraak, trek ik zijn mening ernstig in twijfel. Zo solide als pudding op water. 

Als ook het bed in elkaar is gezet, kijkt Sahara man mij aan. Lachend wijst hij naar de sponde, "Jetzt kannst du schlafen wie eine Prinzessin auf der erbs." 
Rossige Joep zit aan de andere kant van het bed en stuitert met zijn kont op het matras. Op en neer wippend test hij de vering uit, terwijl hij mij met twinkel ogen aan kijkt. Of ik het ook een fijn matras vind?!

Flabbergasted aanschouw ik het vreemde tafereel en weet niet wat ik er van moet denken.

Laat staan zeggen.

Daar sta ik dan.



Met twee in tuinbroek gehulde Roller kabouters... in mijn slaapkamer.

De koffie nog niet afgekoeld.

Onthutst steek ik maar een duim omhoog...

Tja, du muss doch was, nah?

Gruss Gott!