Carnaval op School

Na afloop van de carnavalsviering, loop ik met een lieve collega vanuit de gymzaal naar buiten. Ze kijkt mij aan en zegt: "Tante Doelia, je gaat er geen column over schrijven hè?"

Ik zeg "nee, ik heb een ander onderwerp, maar denk "dat is een goed idee!" Goed beschouwd laat zo'n carnavalsochtend op school een mooie weerspiegeling van leerling gedrag bij docenten zien. Net als bij leerlingen kun je de docentenclub bij een carnavalsviering opdelen in drie categorieën: de actieve feestvierders, passieve observanten en de auti brigade.

De eerste club komt helemaal van top tot teen verkleedt, geschminkt en uitgedost naar school en verplaatsen het feest na schooltijd naar de stad om daar los te gaan tot diep in de nacht. Je herkent ze alleen aan hun stem of loopje. Deze docenten houden de sfeer er in de gymzaal goed in, springen en hossen met de leerlingen, staan achter een verkoopkraam ijverig op een tamboerijn te rammen en genieten met pretlichtjes in hun ogen. Dit is de groep docenten die zich aan de dress code houdt en helemaal opgaat in de tijdelijk omgetoverde habitat. De uitbundige groep die populair is bij jongeren met dezelfde passie, nml... de traditie enthousiast in ere houden! Docenten en leerlingen vieren samen feest en dat schept een band. Dat doen ze goed. Dat doen ze vol overgave! Zonder deze groep geen carnaval.

De tweede groep, de observanten dragen een bescheiden carnavals kledingstukof iets dat wellicht carnavalesk lijkt... een hesje, hoed, badjas, een half konijnenpak of iets met een tijgerprint. Zij zijn niet geschminkt, nog herkenbaar en houden zich liever op in de rustige gedeeltes van het gebouw. 
Ze staan buiten het gedruis, maar nog binnen muziekafstand orde te houden als uitsmijter bij de buitendeur of controleur bij de trappen en toiletten. Ze flippen Halal hamburgers en bakken ranzige, overheerlijke frikadellen, waarmee ze voor een goede zuip bodem zorgen voor de actieve feestvierders die na school meer alcohol dan Aspartaam in hun bloed gaan hebben. 
De betrouwbare docenten, die hang jongeren rustig in het gareel houden door leuke gesprekken, waardoor ontspannen aan een fijne leerling-docent relatie gewerkt wordt.

Als laatste is er de auti-brigade. Dit zijn de docenten die wars zijn van carnaval. Die het an sich wel waarderen en er smakelijk om kunnen lachen, maar zich liever in een iglo op Tahiti bevinden ten tijde van het feest. Voor deze groep is de combinatie knallende muziek, discolicht, drukte en hossende mensen teveel prikkels. Zij vallen uit de toon door het dragen van hun normale kledij, zonder fratsen, toeters of bellen. Het hoogst haalbare ten aanzien van een carnavalstuniek is een Tirolerpakje of Buck Rogers tenue in de slaapkamer. Aangezien ze dit weten, houden ze zich liever op in ruimtes die het verst van de rood-groen-gele dampkring verwijderd zijn. Alwaar ze in de computerruimte een groep jongeren heel gelukkig maken door hen in relatieve stilte een computerspel te laten spelen. Wel met elkaar, want Carnaval is een sociaal feest. Deze docenten kweken een goede verstandhouding alleen al door het aankijken van leerlingen. Stilzwijgend wordt begrepen: "ik snap het, ik ben ook zo."

Traditie dat hand in hand gaat met diversiteit.



Alaaf!