As woensdag

Voor de Katholieke onder ons was afgelopen woensdag, Aswoensdag. 
De dag voorafgaand de vastenavond (Vastelaovendj) en veertig dagen voor Pasen.

Aswoensdag is een dag van vasten en onthouding. Na dagenlang feesten, beesten en zuipen is het tijd voor gebed en stilte. Met name de stilte moet een zegen voor de trommelvliezen zijn na dagenlang te zijn geteisterd door House muziek. Met Carnavalsmuziek heeft dit oorverdovend gebonk al lang niets meer van doen. Ik hoorde een jurylid ooit zeggen dat de omgebouwde bierwagens tijdens de optocht getolereerd moesten worden. Anders kregen ze geen optocht meer bij elkaar. Dat de omgeving zwaar de dupe is en het Carnavalsplezier ontnomen wordt door deze ramentrillende herrie is blijkbaar van ondergeschikt belang. Dat je je eigen huis moet ontvluchten en het lawaai in tegenstrijd is met het aantal toegestane decibel moet kunnen, alsook permanente gehoorschade.

Of er tijd genomen wordt voor een gebed is ook maar de vraag. Voor de afvalligen onder ons die het Onze Vader en Wees Gegroet niet meer kunnen oplepelen zal onze lieve heer heus een oogje dichtknijpen en genoegdoening nemen met aandacht voor je naaste en soberheid. Aangezien een pilsje bijna onbetaalbaar is geworden komt soberheid na deze dure dagen als geroepen. De laatste jaren is "voordrinken" populair geworden om de rijzende kosten te dekken. Waarom je je met vrienden bij iemand thuis in een halve coma moet zuipen voor het uit gaan, heb ik nooit begrepen. Sinds wanneer is dronkenschap een voorwaarde om plezier te hebben tijdens Carnaval?

Terug naar Aswoensdag. Degene die niet laveloos liggen te ronken in een greppel vinden hun weg naar de kerk, waarbij de priester op deze dag een as met een kruisje op je voorhoofd zet om te manen tot bezinning, boete en bekering. Beetje hypocriet vanuit de kerk, gezien alle aantijgingen in de laatste decennia. Bezint eert ge begint geldt namelijk ook voor de prekers. "Practise what you preach!"

Opgevoed in een Katholiek gezin namen wij in de vormende jaren de periode van veertig dagen vasten serieus. Tupperware emmers werden tevoorschijn gehaald, waarin het snoepgoed ging dat we natuurlijk evengoed kregen. Het was de kunst om niet stiekem in de emmer te graaien. Dat de emmers onder onze bedden stonden, maakte het vanuit een "uit het oog, uit het hart" principe wel gemakkelijker. Na veertig dagen vergeleken we dan wie er het meeste snoep over had. Misschien misten we door deze wedstrijd het oorspronkelijk Chrrristelijke doel, maar we leerden dat we best voor een tijd zonder snoepgoed konden. Dat we daarna de gehele inhoud in een onmogelijk korte tijd naar binnen propten en groen en geel stuiterend door het huis gingen, was een beetje in strijd met het religieuze uitgangspunt. Alhoewel je kunt beargumenteren dat we zo blij waren met de herrijzenis van Jezus, dat dit toch gevierd moest worden met een halve emmer suiker.

De prangende vraag is nu wat "onthouding" inhoudt op Aswoensdag. Geen sex op deze avond is in principe voor de Carnavalisten wel een uitkomst. Harie junior zal door het alcohol percentage nog in benevelde toestand als een halve zool erbij hangen. Voor de niet feestende Katholieken met functionerende onderdelen rijst echter de vraag "wat is sex?" Bill Clinton is een lichtend voorbeeld dat dit een discutabel principe is. Waar eindigt voorspel en begint sex? Voor veel mannen is het herkennen en uitvoeren van deze twee sowieso een raadsel. Wat mag je nog wel en niet op Aswoensdag? 
Om nu meneer pastoor om helderheid te vragen aangaande de definitie van sex lijkt me ook geen goed idee. Die mag waarschijnlijk nog niet eens met een vinger in een appeltaart dippen.

Ach, ik heb ook de antwoorden niet.



Aswoensdag... ik vind het maar een moeilijke dag.