Kerstpakket: ZustainaBox (kort verhaal)

Om maar meteen met de wc deur in huis vallen.

Een toiletrol is geen geschikt kerstcadeau!

Jouw werkgever kan dan wel de spreekwoordelijke waterdunne defaecatie van jou krijgen, het is niet netjes om je personeel met die boodschap de kerstvakantie in te sturen. Maar ja, het cadeau is het antwoord op de samensmelting van scholen. Een fusie kost geld en dat verhalen we op onze leerkrachten. 

Een ecologisch kerstpakket van "Zustaina" viel ons ten beurt. Wat er allemaal in zat? In ieder geval geen dyslexiekaart, hetgeen ik met die naam wel verwachtte. 

Vooropgesteld, ik ben voor verduurzaming en recyclen. De gedachte en missie van de school is er een die ik van harte ondersteun en iedere dag in de praktijk breng.
Het pakket laat mij echter verward achter. Ongetwijfeld verdient een hip, jong marketingbedrijf met knotjes op de semi mannelijke hoofden er tonnen aan. Maar zo vrolijk als de mevrouw die lachend en zingend met een douchekop in haar hand op het stuk "green soap" staat, word ik er niet van.

Laten we het pakket aan een nader onderzoek onderwerpen. 

Dè wc rol. We trekken ons even in het kleinste kamertje terug voor een test.
Is het een extra grote rol, zodat je er langer mee doet en dus op de kartonnen binnenrol bespaart? Niet echt. Het is een rolletje van niks. Niet eens hoede plank waardig.
Één slechte garnaal en je hebt te kort. De rol blijkt net zo duurzaam als voor het zingen de kerk uitgaan. Je schiet je doel voorbij.

Is het dan misschien heel zacht, waardoor ik mijn billen met een sensationele veeg afhelp van een gespleten persoonlijkheid? En daardoor minder geld besteedt aan de psychiater? Helaas, een extra investering in uierzalf is een pré.

Wellicht heb je minder nodig door een overtreffende gelaagdheid die de onderwijs hiërarchie doet verbleken? Een teleurstellend “niente.” Het één laags papier is zo absorberend als Roy Donders en een encyclopedie. Een gemiddelde amoebe neemt meer kennis tot zich.

Het doel van de wc rol? In ieder geval geen “unlimited happiness” zoals op de verpakking staat! Wel heb je na de rol meer waardering voor de rest van het pakket!
Immers ligt de lat zo laag dat je super blij bent met een Kerstzaadjeskaart voor de lente (nee, ik zeg verder he-le-maal niks!). 

Een bijbehorende brief vertelt mij dat de veganistisch spicy speculaas koekjes "verslavend lekker" zijn. Ik proef en vind het een mix van gatver en jak! Een hint van speculaas, een overheersende vleug, zeg maar windvlaag, sambal met een 'after taste' van 'hoppa de prullenbak in.'
Laat die veganisten dat spul maar knagen. Die zijn een culinair fiasco wel gewend.
Het is van top tot teen composteerbaar wordt vermeld. Nou wil ik niet de bioloog gaan uithangen, maar naar mijn weten wordt ieder koekje verwerkt tot mest.  

Om mijn humeur op te vijzelen grijp ik naar het klimaatvriendelijke tussendoortje van Nucao. De lange omschrijving maakt mijn bange vermoedens waar. Maar het is toch biologisch, vegan, 65% minder suiker, plasticvrij en “like milk?” Nou, dàt proef je. Niet-te-vreten! 

“Made to make you feel good.” Over wat?! Hoe dan?! De belofte om 1 boom te planten bij aankoop van elke reep? Een gemakkelijke belofte bij een oneetbaar product. Laat die bomen maar zitten. Ik koop wel een zuurstoffles en eet een ècht stuk chocolade met plastic! 

Vol verwachting kijk ik uit naar het vierkante doosje. De ZustainaCup. 

Het blijkt op z'n minst een uitdaging voor de motorisch onhandigen onder ons. Op z'n best een tuitbekertje voor volwassenen. Super handig voor de categorie mannen die in hun vrije tijd in luier met fopspeen bemoederd willen worden in een oversized ledikant. En daar grof geld voor neertellen. Ik verzin het niet. Het bestaat echt! 

Positief gesteld is de kop plastic vrij, veilig voor de afwasmachine en recyclebaar. Recyclebaar?! 

Hooguit als doorgeef kado, want in welke categorie “het lijkt net plastic, maar is het niet” dekseltje valt, weet ik niet. 

De thee uit Griekenland is het enige lichtpuntje uit het hele pakket. Een verzameling versnipperde theeblaadjes vijzelt mijn humeur op. Het ruikt heerlijk en ik popel om te proeven. Maar wacht... zonder thee infuser of ei gaat het niet lukken. Die zit niet in het pakket. Ik heb gelukkig zo'n ding. De anderen moet de theeblaadjes maar oproken?

Dus grijp ik naar mijn laatste hoop... een bloeipotlood met kerstboomzaadjes.
Een praktisch potlood, waarvan je het "circulair" eindstompje onder een dun laagje grond kunt stoppen, zodat het uitgroeit tot een kerstboom.
Hét perfecte kado voor mannen die reeds getraind zijn in het minutenlang gehypnotiseerd staan kijken tot het water kookt. 

Ach, het is zo gemakkelijk om een kerstpakket af te kraken. 

Misschien ben ik stiekem blondt. Ik snap het niet. Als je een aparte brief gelardeerd met Engelse terminologie nodig hebt om de producten uit te leggen ben je mij kwijt. Ik ben niet "hooked"over deze "no waste" producten. Hooguit 'pissed off' over verspild geld.

Wat heb je aan een duurzaam pakket als je het niet gebruikt?

Gelukkig hebben wij op locatie een zeer wijze directie die het personeel wel snapt en ons blij maakt met een fantastische bon voor een tuincentrum.

Zo toon je waardering en houd je mensen happy, tevreden en voor lange termijn bij je.

Die ene bon is duurzamer dan het hele eco pakket bij elkaar.

Een zaaaalige Kerstgroet!