De Osteopaat

En zo geschiedde dat mijn buikorganen een goede massage nodig hadden.

Een intakegesprek werd gepland en tijdens de kennismaking kon ik niet voorbij gaan aan de goede looks van deze man.

Jeetje! Als je dan toch je organen door elkaar moet laten husselen, dan helpt het echt wel als de husselaar een uiterlijk van een jonge God heeft (al heb ik geen idee hoe Hij eruit ziet).

Een lang, fit en gespierd figuur, leuke kop met guitige ogen, fantastische bos haar met donkere krullen en een uitgesproken kalmte dat alleen kan voortvloeien uit diepgewortelde zelfverzekerdheid en interne balans. 
Op de kunstplanten na was de sfeer heel natuurlijk en zijn aura straalde warme energie uit. 

Ik voelde mij tot rust komen. 

Ik voelde me op m'n gemak.

Maar ja, toen was er werk aan de winkel. Voor hem dan. Ik kreeg de rol van meewerkende lappenpop. Op basis van zijn uiterlijk had ik hem als kundig bestempeld. Er was totale overgave.

Overgave met gemengde gevoelens.

Voor deze jonge God, ongeveer half mijn leeftijd, moest ik mij uitkleden. Niet ómkleden of verscholen achter een kamerscherm het ontdoen van kleding. Nee, uitkleden bij de stoel waar ik net zat. Onder supervisie van Bas. 
Een paal verwijderd van een striptease.

Hij stond in het midden van de kamer met z'n armen over elkaar te praten, terwijl ik me zo nonchalant als mogelijk uitkleedde. Nu heb ik genoeg ervaring (in de medische wereld) om dit ritueel niet met schaamrood op m'n kaken uit te voeren.

En toch... toch voelde ik me ineens heel erg zelfbewust. Daar stond ik dan in mijn onderbroekje en beha. Was het maar een lelijke kerel, dan had ik er minder moeite mee gehad. Het waren niet zijn ogen, maar mijn gevoel dat oordeelde.

Zeer vakkundig gleden zijn warme (warme!) handen over mijn lijf. 
Meer strelend dan knedend onderging ik een onderzoek door een expert (tenminste, daar ging ik door de kippenvel vanuit). Voorzichtig aftastend vond hij waar hij naar op zoek was, de knelpunten.

Ik ging liggen (op verzoek, niet uit mezelf) en voelde via zijn handen iedere vrouwelijke ronding. Later, tijdens zithouding, stond hij achter mij en legde uit wat ging gebeuren. 

Zijn arm en handen waren nodig in de meer intiemere privé zones. Veel tijd om hier van te genieten was er niet, aangezien de professionele grepen m'n maag richting rug verhuisde en mijn adem benam.

Hij roerde in de organensoep, trok links, rekte rechts op en begroef zijn vingers diep in m'n buikholte. Jezus! Nooit geweten dat er zoveel spanning kan zitten op onderdelen van mijn lijf die buiten de categorie spieren, pezen of bindweefsel vallen! Hij vond verscholen plekken onder m'n ribbenkast en sleutelde via de kaak verder richting achterhoofd. 

Mijn ademhaling moest aangepast worden op duw en loslaattechnieken. Wat kan een uitademing dan pijn doen!

En toch... toch was ik als was in zijn handen. Ik gaf me over aan de nabijheid en bijna intimiteit van lichaam tegen lichaam. Immers rook hij lekker en was zijn kleding zacht.

Het was een vreemde gewaarwording. Sensualiteit in tegenstrijd met harde pijn. 
Een fijn gevoel worstelend tegen ongemak en loslating.

Het deed mij denken aan SM. Zoiets als "pijn, maar fijn?"

Of valt dat in een andere categorie?



Wie het weet, mag het mij zeggen.