De erger trien

 "Jij kunt je, net als ik, ook ergeren aan niks hè?", zei een vriendin laatst tegen mij.

Nou loop ik niet als een blij ei door het leven, maar om te zeggen dat ik met een donker gekleurde bril door het leven ga, is ook ver bezijden de waarheid. Mijn glas is echt wel half vol en geluksmomentjes ervaar ik in de meest simpele dingen.  

Ik ken ook mensen wiens glas immer vol en schoon is, die fluitend door het leven gaan, waarbij het levenspad met rozenblaadjes bedekt lijkt. Tenminste, dat pretenderen ze.  

Kijk, ik ben eerlijk. Soms is het leven kut en zijn er kleine ergernissen. Gewoon even lekker mopperen en niet, zoals zoveel vrouwen, alles opkroppen om het later op een onverwacht, niet gerelateerd moment in een en al verwijt uit te storten.

Mopperen kan juist enorm opluchten. Druk maken om kleine dingen, hoeft niet te betekenen dat je een zinloos leven leidt. Het is juist in balans. Kleine ergernissen halen de blues uit je brein en verfrist en zuivert, net als een huilbui kan doen. Weg met de vertroebeling en open staan voor geluk.

Zo nadenkend over haar opmerking, klopt het dat ik mij soms heerlijk kan opfokken om niks. 
Ben ik overgevoelig? Overprikkeld? Ben ik als roodharige te gepassioneerd of temperamentvol? Trek ik mij te zeer de ellende van de wereld aan, waardoor de draagkracht minder (lees, het lontje korter) wordt? Kan ik niet tegen onrecht? Heb ik geen tijd voor onzin? 

Of maken kleine ergernissen mij gewoon vrouw? Dit laatste betwijfel ik. Nou ja, niet dat ik geen vrouw ben (nog zo'n irritant iets, niet en geen in dezelfde zin), maar soms begrijp ik ergernissen van vrouwen niet. Waarom zou ik de wc bril niet voor de man omhoog  doen? Waarom is borsthaar "jakkes?" Sta je ook te kokhalzen als je je oksels of benen scheert? 
Waarom is het zo'n onoverkomelijk probleem als hij de handdoeken niet vouwt zoals jij dat wil? Koop een ander rekje. Je man gedraagt zich als een kleuter? Zijg neer voor zijn voeten in aanbidding, want wie wil nou een droogkloot in de relatie? Start dat kussengevecht! De laatst gehoorde klacht; "hij geeft mij dezelfde bloemen op onze trouwdag als het wekelijks boeketje." Ik - zeg - niks!

Overigens erger ik mij dan weer aan deze vrouwen, dus de cirkel is rond.

Nog een ergernisje. "Small talk" bij de kapper of schoonheidsspecialiste. Lullen om niks.  Buiten het feit dat ik het volstrekt nutteloos vind mijn hart uit te storten bij een vreemde,  is het zo dat vele vrouwen echt niet kunnen multi-tasken! Zo'n kwebbelmuts die tijdens het waxen na het aanbrengen van de warme hars beide handen als doventaal inzet, terwijl ik alleen maar denk: "trek nou aan dat lapje trut!" "Trekken!" "NU!"

De standaard vragen met minder gelaagdheid in dan 'n bakje Tiramisu. Of je "lekker" vrij bent? Hoe het weer is? Of je op vakantie gaat, Waarheen? Met wie? Hoe lang?

Nog een hekelpunt.

Verjaardagen, ofwel legitieme kruisverhoorfeestjes. Niet allemaal hoor. Alleen de verplichte interventies, waarbij een familielid, die je een jaar niet gezien hebt, naast je komt zitten met een nieuwsgierige glimlach. Terwijl de lippen zich begerig tuiten voor de vlaai wordt tevens de vraag der vragen gesteld. "En? Hoe gaat het nog met je?" Pardon? Je wil een heel jaar samengevat? Dacht het niet! Of je bent actief onderdeel van mijn leven en dan weet je het antwoord al. Of niet en mis ik de intrinsieke impuls ook maar iets uit de doeken te doen .

Welke ergernis hebben we nog?

O ja, is er werkelijk geen andere plek op de wereld om je beslommeringen te bespreken dan het gangpad van de supermarkt, het midden van een zwembad of op de parkeerplaats? Mijn brein komt dan in destructie modus en wil zoveel en zo snel mogelijk poppetjes om zeep helpen op de meest creatieve wijze. In mijn hoofd tel ik de mensen die ik raak met m'n karretje, benen of auto. Met badmuts, ouder dan 34 en blond haar is een bonus punt.

Nee, dan het verkeer. Een lang gekoesterde wens is een James Bond auto met herlaadbare raketten aan de voorzijde om suffe mutsen van de autoweg te knallen die inhalen onder het snelheidslimiet! En waarom gebruiken mensen die verrekte invoegstroom niet zoals het hoort?! Die linkerstrook is in 't leven geroepen om te gebruiken, niet te blokkeren! Nee, je hoeft geen aso move uit te halen door je met een rotsnelheid er tussen te proppen, maar om als een recalcitrantie koe blöd aan het begin van de invoegstrook te blijven staan?

Wat nog? 

Mensen die hardop telefoneren. Ik vind dat ik dan actief mag meedoen, mijn mening moet geven of op z'n minst mag vragen "waarover WE aan het praten zijn." Als dit namelijk niet de bedoeling is, snap ik de reden van luchtvervuiling niet.

Bijna klaar...

Dé zomer ergernis. Onzekere motorrijders die bij het stoplicht continu gas geven. 
"VRRROEM!" "VRRROEM, VROOOEM!" Ja, we hebben je gehoord... en gezien. Wellicht een 21 eeuws gevalletje van het Napoleoncomplex op de ijzeren ros? Is gas geven nodig uit angst dat straks de motor afslaat bij groen? Of zitten de leren broekjes zo strak dat de naar adem snakkende piemeltjes met iedere extra "VRRROEM!" even wakker geschud moeten worden met een testosteron piekje?

Nog eentje dan...

'Soft close' deurtjes! Niets is minder geloofwaardig dan wanneer je bij een ruzie even wil laten blijken hoe boos je bent en het deurtje zichzelf met een knipoog sluit, "ik doe het zelf wel even lieverd, jij bent nu te boos."

Zo dat lucht enorm op!

Hoe het met mij gaat?

Stukken beter nu.



En met u?