Me man, you woman

Column “Me man, you woman” 

Boeken zijn erover geschreven, films gemaakt en voorstellingen over gegeven. 

Het is een pracht verschijnsel waar je juist de humor van kunt inzien in plaats van te verzanden in discussies en ergernissen. De man versus vrouw. 

Feit is dat mannen en vrouwen nu eenmaal fundamenteel verschillen. 

De verschillen maken het uitdagend. De tegenstrijdigheden spannend. 

Mannen zitten door de band genomen dichterbij de onderste treden van de piramide van Maslow dan vrouwen. Mannen zorgen voor veiligheid, zekerheid en vervulling van lichamelijke behoeften. Kortom… overleven nondeju! Al weet een man heden ten dage niet meer goed welke rol nog te vervullen. Meer daarover in een andere column. 

En goed voorbeeld van de verschillen ervoer ik deze week. We gingen naar een tuincentrum voor het zomer klaar maken van onze tuin.

Waar ik tussen de bloemenzee bijna in mijn broek plas van geluk, loopt hij kordaat van mij weg. Is hij boos? Nee hoor. Zijn blik is gevallen op het bordje “bouwafdeling.” Een paar minuten later hoor ik het bekende fluitje. Hij roept mij tot zich. Nu kun je dit heel vrouwonvriendelijk vinden, maar in een grote winkel is dit super handig.
Ervaring heeft hem echter wel geleerd wanneer dit wel en niet te (mogen) doen. De juiste situatie inschatten is voor mannen een precaire zaak. Het fluitje als equivalent van aan de haren de grot inslepen. Als het lukt is de euforie en trotse oer gevoel groot! Dat weegt wel op tegen een paar misschattingen en oorverdovende stille ritjes naar huis. 



Terwijl ik blij met mijn winkelwagen vol roze en paarse Petunia’s, Begonia’s, Spaanse Margriet en Clematis naar hem toe loop, is hij alweer verdwenen in de grot. Daar tussen stenen, beton en hout staat hij te grommen bij de pergolapalen en sierbestrating. De man in zijn element en natuurlijke habitat. Zorgen voor huisvesting en veiligheid! Mijn aandachtsspanne voor deze zaken is kort, dus sta ik even later te kirren bij de siertuinkussens. Voordat ik überhaupt een kussen in handen heb, sleurt hij me al mee naar de parasol afdeling. Het moet groot zijn. En breed. En lang. De parasolvoeten ondraagbaar. Dan is het goed. Hij zorgt letterlijk voor een gedegen dak boven ons hoofd. De schat. 

Mijn oog valt op de lounge zitjes en al zittend en super ‘zen’ mijmer ik hoe goed deze zouden staan op onze nieuwe patio. Ik doe mijn ogen open om hem te gebaren naast mij te komen zitten. Het is een verloren race. Hij heeft de barbecue afdeling gevonden en is de specificaties aan het bekijken. Er moet eten op tafel komen. Het gezin gevoed. Ook dat valt onder de basisbehoeften van Maslow. 

Overigens begrijpen wij vrouwen vaak niet dat mannen in de ochtendstonde juist hartstikke goed bezig zijn met de evolutieleer. Zorgen voor het voortbestaan der menschheid. Ochtendtijd is voortplantingstijd! Een nieuwe dag. Pluk ‘m. Anem! Maar dan komt de leeftijd van de vrouw om de hoek kijken. Jong, wild en met een gezonde hongerklop wil het ’s ochtends vroeg nog wel lukken. De eitjes in de startblokken. Alert in de vruchtbare periode. Hoppa!
Ouder, bedaard en redelijk opgedroogd zijn de eitjes minder enthousiast. En dus de vrouw ook. De slimme man pakt het moment als de vrouw dronken is. Dan heb je pak en beet 30 seconden tussen ‘zin in’ en een comateuze toestand. Voor de meeste mannen meer dan voldoende. Wel goed timen dus! 

Moraal van het verhaal, begrijp je elkaar weer eens niet? 

Omarm de verschillen en elkaar… 

Lieve groet