Lieve Mark, het Corona sprookje

Fijn dat je vanochtend een appje stuurde dat je toch goed geslapen hebt. Heeft het voorlezen geholpen? Zo'n Limburgs accent voegt iets toe hè?

"Uneasy lies the head that wears a crown" dacht ik toen je mij gisteren dodelijk vermoeid belde. Ik had geen keuze. Ik moest naar je toe. Je keek wel op van mijn oud verpleegsters jurkje. Ik zag de verrassende blik op je gezicht. Maar goed dat ik dit bewaard heb. Trouwens, over kroon gesproken. Ik heb het teruggegeven aan Lex. Hij was niet boos, wel teleurgesteld dat je het zonder zijn toestemming had meegenomen (neem de volgende keer een kratje Lindeboom mee). Max vond het een beetje dom van jou dat net het diamantpuntje uitstak tijdens jouw speech achtergrond foto (voor haar een Pink Lady, ze heeft een appeldag). 
 

Lieverd, je viel zo in slaap tijdens het sprookje en hebt het einde niet meer gehoord. Lees het maar eens rustig na.

"Er was eens een mooie fee die Corona heette. Ze was een wereldster met sprankelende vleugels die vrijelijk naar alle continenten vloog. Onbelemmerd bezocht ze alle landen waar ze naar toe wilde. Ze was nieuwsgierig en ging op zoek naar kabouters van allerlei pluimage. Corona wilde leren van alle culturen. Iedereen was onder de indruk van haar. Van voorleesfee tot de koning van Amerika. Ook tovenaar Jaap was in de ban van Corona. Zoals zij alle kabouters beroerde, had hij nog nooit gezien! Corona was slim en had iets uitgevonden wat nog niemand kon. Bekend zijn en toch onzichtbaar. 
Als een echte avonturier ging de fee op ontdekkingsreizen. Veel bagage had ze niet nodig. In haar bodystocking zat een klein zakje voor Corona zaadjes. Heel vroeger was er namelijk een boze tovenaar uit Spanje. Hij verzon een spreuk, zodat er geen kleine fee baby'tjes meer konden komen. Corona's lieve oma fee bedacht echter een trucje. Ze maakte van een papa en mama zaadje een aseksueel zaadje en noemde haar... juist Corona! En zo strooide de ondeugende fee allemaal zaadjes door de lucht. Ze lachte en danste boven de hoofden van de kabouters. Als trotse mama gloeide ze bij iedere nieuwe telg. De fee discrimineerde niet en gunde iedereen een zaadje. Van jong tot oud, van arm tot rijk.  Fee Corona was het gesprek van de dag. Ze inspireerde zelfs vervelende trollen om hun levens te veranderen. Door de vele nieuwe feetjes, ging iedereen kadootjes kopen. Ze kochten zelfs extra kadootjes voor als ze zelf een baby zouden krijgen. 

 Maar door de macht veranderde de fee in een stoute, gemene heks. Corona dacht alleen maar aan zichzelf. Ze wist dat de hele wereld alleen om haar draaide en wilde alle aandacht. De kabouters begonnen een plan te smeden. Ze vroegen de hulp van alle grote tovenaars. Uren, dagen en maanden probeerden zij allerlei toverdrankjes uit. Maar heks Corona lachte erom en strooide nog meer zaadjes. Totdat 1 kabouter op een slim idee kwam. Hij sloot alle andere kabouters op in hun bomen. Ze mochten niet meer naar buiten komen. Het werd stil in de wereld. De bladeren aan de bomen ruisten niet meer. De dieren kropen in hun holletjes. 

 Corona werd verdrietig. Eenzaam vloog ze hoog in de lucht. Er kwamen geen baby'tjes meer en de zaadjes waren snel op. Teleurgesteld verschuilde ze zich in een grot. 
Helemaal alleen huilde ze dikke tranen.
Iedereen was blij dat Corona weg was. Kabouter Mark werd door alle kabouters op handen gedragen. De hele wereld vierde feest. Er werd geknuffeld en gelachen. De kabouters hadden elkaar gemist...

En ze leefden nog lang en gelukkig"

Mark, zet vanavond maar de cd met zeegeluiden op. O, de rugzak met het Tempur kussen heb ik in de gang gezet. Geheid dat je ogen snel dichtvallen.

Dikke knuff

PS: sorry van de thermometer. Ik weet nooit zo goed hoe diep dat erin moet. Voor de zekerheid doe ik altijd tot het randje. Door de uierzalf floepte het er zo in!