Kloostertuinen

pastoor gluurde heel stiekem

maar schrok zich toen kapot

verscholen tussen de haagjes

mompelde hij: "O Goddegoddegod"

haar habijt vloog omhoog

een yogapakje eronder

de billen geknepen tot 'n knipoog

was de zonnegroet Gods Wonder

zij rekte zich langzaam uit

verbrak al zuchtend 't stilte verbod

hij glimlachte zachtjes in 't onkruid

"dank de Heer voor de Hemelse Nonnevot!"