Bioscoop

Alweer twee jaar terug dachten we een nostalgisch avondje uit te ervaren door de nieuwe Indiana Jones te gaan kijken in de bioscoop. We hadden gehoord dat deze versie belabberd was, maar wilden met eigen ogen de gradatie van belabberdheid aanschouwen.

Bij de kassa ging het  mis. Als je bioscoopgenoot zich entreeprijzen herinnert van negen cent en vijf cent voor de popcorn, hoef je geen genie te zijn om te weten dat hij de pensioengerechtigde leeftijd heeft. Ondanks een goed geconserveerd uiterlijk mag je bij een managersfunctie toch hopen dat het inschattingsvermogen die van een konijnenkeutel overstijgt. 
Na de vergeten seniorenkorting, kwam de tweede blunder. De muts keek mij aan en vroeg of het maar één senior betrof? Mijn gezicht sprak blijkbaar boekdelen. Haar competenties waren perfect in balans met haar visueel vermogen.

Terwijl het moment suprême naderde, nam het publiek van diverse pluimage in de zaal toe. 
Het gierig volk heeft ingekocht bij de supermarkt of delen samen een flesje Cola en zakje M&M's. 
De eeuwige vrijgezel, Laurence gedoopt, met de ruime portemonnee zat naast ons en knaagde zich een eind weg gedurende de film. De walm van popcorn, nacho's en zoetigheid zweefde naar ons toe. 

Laurence opende doosje, na zak, na doosje en vrat zich een ongeluk. Ik had medelijden met zijn kaken en werd plaatsvervangend misselijk van de gedachte aan dat gemengde goedje in z'n maag. 
Ook behoorde hij tot de categorie bioscoopgangers die, weliswaar uit fatsoen, een mislukte poging deed om een zakje chips geruisloos te openen. Dat blijft maar minutenlang aan het knisperen en kraken, waarbij ik sterk de neiging heb de zak uit zijn handen te trekken om het met één ruk te openen.

Je treft ook van die minkukels die de filmervaring verwarren met een bar. Zij zien niet in dat een bioscoop niet geschikt is om uitgebreid bij te kletsen of hun sociale levens te vergelijken. 
Dat previews ook bij de bioscoop charme hoort, gaat totaal aan hen voorbij.

Ook aan de twee tieners van ongeveer zeventien. "De kinderen uit mijn klas zijn zo 'trash', ik kan er niks mee. Ik heb een vier voor wiskunde gehaald. Ik word rechter, want daar hoef ik geen wiskunde voor te hebben hahaha." 
(Nee soeplepel, maar wel een brein dat logisch kan redeneren! ")

"Mijn ouders scheidde toen ik twee was. Ik woon nu in een erg groot huis, met een onnodig grote tuin. Een dik huis." (Ze had blijkbaar niet alleen moeite met wiskunde.)

De jongeman vulde enthousiast aan "Engels is mijn beste vak. Ik sta nu gemiddeld een 5.6. Ik was blij met de 6.9 laatst, normaal haal ik een 2.4 of 2.6 of zo." (Goddank voor de ondertiteling!)

Tot vervelens toe emmerden zij door. Wat had ik dat bloedirritant mensje met z'n neus over de rijen pluche stoelen willen trekken. En terug. Daarin ben ik toch zeker niet de enige?

Drie uur later stonden we buiten met een kater.

Het klopte.

Nieuwe technieken ten spijt, hoef je niet persé een remake te maken van iconische films. 

Laat ze achter in het tijdperk waarin ze glorieus schitterden.

Conservatief als ik ben, moet ik wel bekennen dat streamen nu toch de bioscoop overtreft. 


Door alle parkeer-, entree-, en snackkosten kun je voor hetzelfde geld makkelijk een film of vijf op je eigen bank bekijken.

Jammer.